یا صادق آل عبا(علیه السلام) ادرکنی رئیس مذهب شیعه! جهان از آنِ شماست ندای حق طلبی ،تشنۀ جهانِ شماست به گوشه گوشۀ عالم به هر کجا نگریم به هر دیارِ غریبه، پُر از نشان شماست نَه یار، بهر تو هِفده نفر، که بی إغراق هزار لشگرِ آماده در میان شماست که گفته سیصد و چندین نفر ندارد یار بگو امام زمان را، زمان زمان شماست بگو به عیسیِ مریم که شیخ عیسی را دعا کند، که یکی از فدائیان شماست ز شیخِ نیجریه تا به شیخِ بَحرِینَت مطیعِ محضِ تو با لشگری، عیان شماست اگر قطیف،نِمر را به ظلم از کف داد مدینه تا به مدائن پُر از جوان شماست و از عراق و یمن تا به سوریه، لبنان سپاهِ حزب خدا،از مدافعان شماست ز روستای صَراری

ولادت حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) عالم حریم حرمت آل پیمبر است کلِّ فلک همان فدک آل کوثر است چیزی ندارد این دو جهان غیر فاطمه دنیا چو گوی، در کفِ دستان حیدر است ما غیرِ خیرِ فاطمه خیری ندیده ایم هر نعمتی که هست سرِ خوان مادر است آری به حرمت حرم ثامن الحجج ایران حریم حضرت موسی بن جعفر است اصلاً قسم به حضرت معصومه و رضا این مملکت هدیّۀ زهرای اطهر است مکه مدینه سامره کرب و بلا نجف تا کاظمین یکسره با قم برابر است بالاترین زمان که پس از روز مادر است معصومه شاهد است، همین روز دختر است آمد چه دختری که چو زینب کند قیام جان برادر است و رضا جان خواهر است از مشهدِ شَهَنشَه و شیرازِ شاچراغ تا قم

ولادت امام رضا(علیه السلام) گفتیم رضا تا که بخوانیم خدا را گفتیم رضا تا بشناسیم وِلا را گفتیم رضا تا بنمائیم عطا را گفتیم رضا تا که بیابیم رضا را عنوانِ رضا جملۀ اسمای الهی آمد به جهان آیت عظمای الهی تابید به دل پَرتوِ تمثال محمد سر زد ز جنان جلوۀ إجلال محمد آن آرزوی حیدر و آمال محمد آن عالمِ فریاد رسِ آل محمد لاحَول بخوانید که عشقِ همه آمد إسپند بیارید، گلِ فاطمه آمد ما شیعۀ آنیم که رُجحان نپذیرد آن وجهِ خداوند که پایان نپذیرد آن نورٌ علی نور که نِیران نپذیرید آن قامتِ چون سَرو که طوفان نپذیرید خورشیدِ جنان، ماهِ جهان، نجمِ خراسان آقای فَلک، روحِ مَلک، جانِ محبان آن ماهِ فَلک فَر که ب

خرسند خدا ز خلق و خوی نبویست

خشنود ز ابلاغ ولای علویست

این مکتب فاطمی که مهدی دارد

مشروط به امضای ولای رضویست